Таълиму тарбияи фарзанд яке аз муҳимтарин вазифаҳои падару модар мебошад. Он на танҳо додани дониш, балки шакл додани ахлоқ, ҷаҳонбинӣ ва рафтори дурусти кӯдакро дар бар мегирад. Ҳар як волидайн вазифадор аст, ки фарзанди хешро ҳам  таълиму ҳам тарбия диҳад.

Аз тарафи волидайн ва ҳам аз тарафи ҷомеа наврасон таълиму тарбия мегиранд.

Чунон ки дар Паёми худ Пешвои миллат, Президенти кишварамон муҳтарам муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иброз доштаанд: “Мо бояд дар хотир дошта бошем, ки ояндаи давлату миллат аз насли босаводу донишманд, соҳибкасбу соҳибҳунар, соҳибмаърифату соҳибфарҳанг, дур аз таассубу хурофот, ватандӯсту ватанпараст ва дорои ҳисси баланди худшиносии миллӣ вобастагии амиқ дорад”.

Дар Паёми худ Пешвои миллат ба падару модарон, омӯзгорон ва аҳли ҷомеа муроҷиат намуда, бори дигар таъкид намудаанд, ки ба масъалаи нигоҳубин ва таълиму тарбияи дурусти фарзандон бо камоли масъулият муносибат намоянд.

Фаромӯш набояд кард, ки вақте наврасону ҷавонон бесавод мемонанд, ҷомеа ба таассубу хурофот ва ҷаҳолат гирифтор мешавад, ки чунин ҳолат оқибатҳои даҳшатбор дорад.

Зеро, ифротгарон аз вазъи кӯдак, наврас сӯиистифода мебаранд.

Кадом одамон асосан ба чунин домҳо ҷалб мешаванд?

Бачаҳое, ки осебдида ба чунин самтҳои ифротгаронаи терраристон боварӣ намуда, роҳи нодурустро интихоб мекунанд.

1. Камтаваҷҷӯҳ аз оила

Муносибати сардиёнаи падару модар ба фарзанд ё набудани суҳбати самимӣ дар хона.

2. Бедониш ё маълумоти нодурусти динӣ

Агар у таълими дуруст надошта бошад ва оиди динҳо маълумоти аниқ надонад, метавонад ба ин роҳи нодуруст равона шавад.

3.  Зӯроварӣ

Агар муҳити хонаводаи ӯ дучори зӯроварӣ бошад, ба чунин руйдодҳо оварда мерасонад.

4. Камбуди ҳадаф дар зиндагӣ

Яъне, агар вазъи оилави паст дошта бошад.

Ин чор намуди дар боло овардашуда, ба ҳолати руҳии фарзанд таъсир расонида ба ҳадафхои хатарнок оварда расонида метавонад.

Дар ин ҷабҳа нақши оила ва ҳам таълим  барои ояндаи ҷавонон хеле муҳим мебошад.

Чуноне, ки Пешвои миллат баен намудаанд, волидайн бояд таълиму тарбияи фарзандро дар души худ гузошта бо ин роҳ фарзандро ба роҳи хуб равона намояд.

Аз тарафи муассисаҳои таълими низ ин корҳои таълимию тарбиявӣ гузаронида шавад.

Шукрона менамоям, ки ватани азизи мо, мардуми ватандӯстӣ мо ҳамеша барои таълиму тарбияи фарзанди хеш самимона кӯшишу талош доранд,  аз аҷдодони худ  мерос гирифтаанд. Шиори аҷдодони хирадманди мо «пиндори нек, гуфтори нек ва кирдори нек» - ро доштаанд, ифтихор намоем ва  дар зиндагии худ қарор диҳем.

Ҷавонони мо неруи асосии пешбарандаи ҷомеа мебошанд ва мо бо ҳисси баланди миллӣ, худшиносиву худогоҳӣ ва ватандӯстиву ватанпарастии онҳо ифтихор мекунем.

Имрӯз ҷавонони мо бо кору фаъолияти созандаи худ дар ҳаёти сиёсиву иқтисодӣ ва иҷтимоиву фарҳангии кишвари соҳибистиқлоламон саҳми бузург доранд.

Ҳоло дар кишварамон соҳае нест, ки ҷавонон дар он нақши фаъол надошта бошанд.

Бовар дорам, ки ҷавонони бонангу номуси ватанамон, барои ободонии ватанамон хизматҳои арзанда менамоянд ва ҳеҷ гоҳ ба ифратгарон боварӣ намекунанд ва ҳамеша муборизон бар зидди терроризму экстремизм мегарданд ва барои шароити хуби давлат кӯшишу ғайратӣ худро мегузоранд.

Дилноза Бобоева,